Podstawy prawne do przeprowadzenia upadłości konsumenckiej transgranicznej.

Decydując się na przeniesienie swojego COMI do Wielkiej Brytanii i na ogłoszenie tam upadłości konsumenckiej należy zawsze pamiętać, że w takim przypadku potencjalny bankrut podlega prawu kraju, w którym ogłasza upadłość. Prawo kraju, w którym posiada zadłużenie, powinno przestać go interesować.

W przypadku UK prawo o bankructwie i upadłości konsumenckiej reguluje Insolvency Act 1986

(link dla osób znających dobrze język angielski).

http://www.legislation.gov.uk/ukpga/1986/45/part/IX

Natomiast regulacje prawne zawierające przepisy dotyczące bankructwa firm i upadłości konsumenckiej transgranicznej zawarte są w ROZPORZĄDZENIU RADY (WE) NR 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego

link – wersja polska:

http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=DD:19:01:32000R1346:PL:PDF

 

Automatyczny skutek ogłoszenia upadłości, które miało miejsce w innym Państwie Członkowskim na terenie Polski potwierdził Sąd Najwyższy w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2011 r. (sygn. akt II CSK 425/10):

„W celu zachowania zasady zaufania, orzeczenie sądu państwa członkowskiego o wszczęciu postępowania upadłościowego powinno być, po pierwsze, automatycznie uznane przez wszystkie państwa członkowskie, po drugie, orzeczenie, to powinno być uznane bez badania jego prawidłowości, i po trzecie, o rzeczenie to wywołuje we

wszystkich państwach członkowskich skutki, które wynikają z prawa państwa wszczęcia postępowania.

  • ·

Mając na uwadze treść art. 26 oraz art. 16 zdanie 2 Rozporządzenia Rady WE nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego, uznać należy, że przepis ten nie daje podstawy do merytorycznego badania orzeczenia wszczynającego postępowanie upadłościowe, czyli badania istoty zawartego w nim rozstrzygnięcia, a zwłaszcza nie daje podstawy do badania przesłanek przyjętych za podstawę orzeczenia.

  • ·

W świetle art. 26 Rozporządzenia Rady WE nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego, nie chodzi o sprzeczność orzeczenia lub przesłanek przyjętych przez sąd zagraniczny, jako jego podstawa z polskim porządkiem prawnym, a o sprzeczność rezultatu orzeczenia z tymi zasadami”.

 

Z uzasadnienia ww. wyroku Sądu Najwyższego:

„Podstawowymi zasadami obowiązującymi przy rozpoznawaniu spraw upadłościowych transgranicznych jest zasada nadrzędności przepisów rozporządzenia nad polskim systemem krajowym oraz zasada jednolitości i skuteczności stosowania tego aktu prawnego we wszystkich państwach członkowskich. Stosowanie prawa krajowego dopuszczalne jest wyłącznie w takim zakresie, w jakim rozporządzenie na to zezwala”.

 

Dodatkowe informacje można uzyskać na stronie Insolvency Service (Urząd ds. Niewypłacalności).

Link – tylko w języku angielskim:

http://www.bis.gov.uk/insolvency

 

lub na stronie E-sprawiedliwość (e-justice):

Link (również w języku polskim):

https://e-justice.europa.eu/home.do?action=home&plang=pl


Podziel się z przyjaciółmi!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Wszystkie prawa zastrzeżone © upadlosc.info 2014